Wednesday, June 22, 2011

คมชัดลึก :“ยูเนสโก”หนุน​ใช้​พุทธศาสนาสร้างสันติภาพโลก "มจร"ในนาม​ของคณะสงฆ์ไทยรับข้อเสนอดังกล่าวเพื่อหาแนวทางส่งเสริมการเผยแผ่พระพุทธศาสนาต่อไป

      (31พ.ค.) พระครูปลัดสุวัฒนวชิรคุณ รองอธิการบดีฝ่ายกิจการต่างประเทศ มหาวิทยาลัย​มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย (มจร) เปิดเผยว่า จากการที่องค์การการศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูเนสโกจัดประชุมวิชาการเรื่อง “Contributions of Buddha’s Teaching to Universality, Humanism and Peace” เพื่อฉลองวาระครบรอบ 2,600 ปีการตรัสรู้ของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่สำนักงานใหญ่องค์การ​ยูเนสโกประเทศ​ฝรั่งเศสและพระธรรมโกศาจารย์ อธิการบดี มจร และอาตมาได้เข้าร่วมประชุมดังกล่าวด้วยซึ่งในที่ประชุมมีความเห็นตรงกันว่าการปฏิบัติทางพระพุทธศาสนาจะช่วยให้เกิดสันติภาพขึ้น​ในโลกได้จะเห็นได้จากประเทศที่นับถือศาสนาพุทธจะไม่มีปัญหาเกี่ยวกับเรื่องพระสงฆ์​ทะเลาะกันถึงขั้นร้ายแรงทั้งในอดีตและปัจจุบัน ส่วนเรื่องความขัดแย้งที่เกิดขึ้นนั้นส่วนใหญ่​จะเป็นเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องกับศาสนา

รองอธิการบดีฝ่ายกิจการต่างประเทศ มจร กล่าวต่อไป​ว่าที่ประชุมจึงเห็นว่า​แนวทาง​ของศาสนาพุทธนั้น​สอดคล้องกับหลักการของยูเนสโก​ที่ต้องการให้เกิดสันติภาพ จึง​เสนอให้ดำเนินงานเกี่ยวกับพระพุทธศาสนามากขึ้นขณะที่นางอิรินา โบโกวา ผู้อำนวยการ​ใหญ่องค์การยูเนสโก ก็ขึ้นกล่าวปาฐกถาสนับสนุน และเห็นด้วยที่จะนำหลักศาสนาพุทธ​ไปใช้พัฒนาคนไปสู่สันติภาพซึ่งแสดงให้เห็นว่า​ยูเนสโก ให้ความสำคัญกับพระพุทธศาสนาและเห็นว่า​ควรนำหลักพระพุทธศาสนาไปสู่การปฏิบัติมากขึ้น​​ทั้งนี้ทาง​พระธรรมโกศาจารย์ อธิการบดี​ มจร ที่เข้าร่วมประชุมครั้งนี้​ในนามของคณะสงฆ์ไทยก็รับข้อ​เสนอดังกล่าวเพื่อหาแนวทางส่งเสริมการเผยแผ่พระพุทธศาสนา โดยจะหารือกับกระทรวง​การต่างประเทศเพื่อพัฒนาการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในต่างประเทศต่อไป
ในการนี้พระธรรมโกศาจารย์พร้อมคณะได้เดินทางไปยังกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ฐานะผู้แทนประเทศไทยร่วมประชุมกับกลุ่มประเทศเอเชียแปซิฟิก ประจำยูเนสโก (ASPAC) 48 ประเทศ และมี 6 ประเทศ ได้แก่ อินเดีย ศรีลังกา ปากีสถาน จีน กัมพูชา และไทยได้เป็นแกนนำในการจัดงาน เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคมที่ผ่านมา โดยได้บรรยายใจความว่า "พระพุทธศาสนาที่มีคุณูปการต่อประชาคมโลก ในฐานะที่เป็นศาสนาแห่งสันติภาพ ชาวโลกให้ความสำคัญต่อพระพุทธศาสนา ดังจะเห็นได้จากการที่องค์การสหประชาชาติได้ยกย่องให้วันวิสาขบูชาเป็นวันสำคัญสากลของโลก และในปีนี้ก็มีวาระพิเศษคือครบรอบ 2,600 ปี แห่งการตรัสรู้ขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า กระทั่งประเทศกลุ่มเอเชียแปซิฟิกได้กำหนดจัดการเฉลิมฉลองที่สำนักงานใหญ่องค์การยูเนสโกในวันนี้ นับเป็นประวัติศาสตร์ของวงการพระพุทธศาสนาที่ได้แสดงบทบาทที่สำคัญให้ชาวโลกได้ประจักษ์
แต่สิ่งที่ทุกฝ่ายต้องคำนึงถึง คือการนำหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาไปสู่การปฏิบัติที่เป็นรูปธรรม เพื่อให้สังคมได้มีสันติภาพอย่างแท้จริง โดยการให้ทุกฝ่ายช่วยกันเผยแผ่หลักธรรมทางพระพุทธศาสนาให้กว้างขวางออกไป ประเทศไทยได้ให้ความสำคัญในด้านนี้ โดยการได้รับฉันทามติจากชาวพุทธทั่วโลกให้ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพจัดประชุมชาวพุทธนานาชาติ เนื่องในวันวิสาขบูชาวันสำคัญสากลของโลก โดยเฉพาะในปีนี้ ที่ประเทศไทยได้เป็นเจ้าภาพจัดงานดังกล่าวขึ้นระหว่างวันที่ 12-14 พฤษภาคมที่ผ่านมา ซึ่งมีชาวพุทธจากนานาประเทศเข้าร่วมกิจกรรมกว่า 5,000 คน ถือเป็นความยิ่งใหญ่ของการพระพุทธศาสนาที่ปรากฏต่อสายตาชาวโลกดังเหตุการณ์การประชุมชาวพุทธทั่วโลกที่ผ่านมาที่ประเทศไทย"
ในการฉลองวาระครบ 2,600 ปี แห่งการตรัสรู้ขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่สำนักงานใหญ่องค์การยูเนสโกในครั้งนี้ นางอิรินา โบโกวา ผู้อำนวยการใหญ่องค์การยูเนสโก ได้เข้าร่วมและกล่าวปาฐกถาพิเศษให้กับชาวพุทธในประเทศกลุ่มเอเชียแปซิฟิกกว่า 300 คนฟังพร้อมกัน หลังจากการบรรยายของแต่ละประเทศจบลง ผู้เข้าร่วมการประชุมทางวิชาการแสดงความคิดเห็นแลกเปลี่ยนทัศนคติต่อกันในหลักคำสอนทางพระพุทธศาสนาอย่างกว้างขวาง
ที่มา; หนังสือพิมพ์ คมชัดลึก 31 พฤษภาคม 2554
ประสานงาน/ข้อมูล; สมหมาย สุภาษิ

Tuesday, June 21, 2011

ตะลึง!พบวัตถุโบราณสมัยสุโขทัยขณะยกอุโบสถวัดแก้วฟ้า




พบโบราณวัดถุสมัยสุโขทัยขณะยกอุโบสถบูรณะองค์หลวงพ่อใหญ่ในวัดแก้วฟ้า อาทิ ผอบดินภายในบรรจุก้อนเงินก้อนทอง เสาไม้ตะเคียนอายุกว่า 700ปี และเต่าโบราณที่ทำจากเนื้อดิน ชาวบ้านแห่กราบไหว้ขอเลขเด็ด นักนิยมของเก่าขอซื้อนับล้านบาท แต่เจ้าอาวาสฯระบุอยากเก็บไว้ให้คนรุ่นหลังได้ดู

วันนี้(19 มิ.ย.) เมื่อเวลา 16.00 น. ผู้สื่อข่าวรับแจ้งว่ามีการขุดพบวัตถุโบราณจำนวนมากที่วัดแก้วฟ้า ต.บางขนุน อ.บางกรวย จ.นนทบุรี เมื่อเดินทางไปตรวจสอบพบว่าที่วัดดังกล่าวกำลังมีการยกพระอุโบสถองค์หลวงพ่อใหญ่อายุ 459 ปี ซึ่งเป็นพระที่ชาวบ้านนับถือ ท่ามกลางผู้คนที่เดินทางมากราบไหว้ขอเลขเด็ดและพรให้กับตัวเอง โดยก่อนหน้านี้ทางเจ้าหน้าที่ของวัดได้ขุดพบเบี้ยเงิน-เบี้ยทองข้าวของเครื่องใช้โบราณสมัยสุโขทัยเป็นจำนวนมาก ขณะที่ในวันนี้พบโบราณวัตถุเพิ่มเติมอีกหลายอย่าง อาทิผอบดินภายในบรรจุทองคำ 1 ก้อน เงิน 1 ก้อน เสาไม้ตะเคียนอายุกว่า 700ปี เต่าโบราณที่ทำจากเนื้อดิน

พระครูปลัดไพศาล กิตติภัทโท เจ้าอาวาสวัดแก้วฟ้า กล่าวว่า ข้าวของโบราณที่พบทางวัดจะนำไปเก็บไว้ให้ชาวบ้านกราบไหว้และเข้าชม ส่วนองค์หลวงพ่อใหญ่นั้นอยู่ในสภาพที่ชำรุดทรุดโทรมเนื่องจากเจอพิษน้ำท่วมที่ผ่านมาจนได้รับความเสียหายทางกรมศิลปากรและสำนักพุทธศาสนาได้ให้งบประมาณมาทำการบูรณะซ่อมแซม ในวันนี้ระหว่างทำการยกอุโบสถก็พบโบราณวัตถุจำนวนมากดังกล่าวโดยเฉพาะผอบดินที่มีก้อนเงินก้อนทองและเต่าโบราณ มีนักนิยมของเก่าเดินทางมาดูและให้ราคานับล้านบาทแต่ทางวัดไม่สามารถขายให้ได้เพราะจะเก็บไว้ให้คนรุ่นหลังได้ชม

บุญกิริยาวัตถุ ๑๐

บุญกิริยาวัตถุ ๑๐ ประการ คือ สิ่งอันเป็นที่ตั้งแห่งการทำบุญ หรือกล่าวอย่างง่ายๆว่า การกระทำที่เกิดเป็นบุญ เป็นกุศล แก่ผู้กระทำดังต่อไปนี้
๑. บุญสำเร็จได้ด้วยการบริจาคทาน (ทานมัย) คือการเสียสละนับแต่ทรัพย์ สิ่งของ เงินทอง ตลอดจนกำลังกาย สติปัญญา ความรู้ความสามารถ เพื่อให้เกิดประโยชน์แก่ผู้อื่นโดยส่วนรวม รวมถึงการละกิเลส โลภะ โทสะ โมหะ ออกจากจิตใจ จนถึงการสละชีวิตอันเป็นสิ่งมีค่าที่สุดเพื่อการปฏิบัติธรรม 

๒. บุญสำเร็จได้ด้วยการรักษาศีล (สีลมัย) คือการตั้งใจรักษาศีล และการปฏิบัติตนไม่ให้ละเมิดศีล ไม่ว่าจะเป็นศีล ๕ หรือศีล ๘ ของอุบาสกอุบาสิกา ศีล ๑๐ ของสามเณร หรือ ๒๒๗ ข้อของพระภิกษุ เพื่อรักษากาย วาจา และใจ ให้บริสุทธิ์สะอาด พ้นจากกายทุจริต ๔ ประการ คือ ละเว้นจากการฆ่าสัตว์ ละเว้นจากการลักทรัพย์ ละเว้นจากการประพฤติผิดในกาม และเสพสิ่งเสพติดมึนเมา อันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท วจีทุจริต ๔ ประการ คือไม่พูดส่อเสียด ไม่พูดปด ไม่พูดเพ้อเจ้อ และไม่พูดคำหยาบ มโนทุจริต ๓ ประการ คือ ไม่หลงงมงาย ไม่พยาบาท ไม่หลงผิดจากทำนองคลองธรรม 

๓. บุญสำเร็จได้ด้วยการภาวนา (ภาวนามัย ) คือการอบรมจิตใจในการละกิเลส ตั้งแต่ขั้นหยาบไป จนถึงกิเลสอย่างละเอียด ยกระดับจิตใจให้สูงขึ้นโดยใช้สมาธิปัญญา รู้ทางเจริญและทางเสื่อม จนเข้าใจอริยสัจ ๔ คือ ทุกข์ สมุทัย นิโรธ และมรรค เป็นทางไปสู่ความพ้นทุกข์ บรรลุมรรค ผล นิพพานได้ในที่สุด 

๔. บุญสำเร็จได้ด้วยการประพฤติอ่อนน้อมถ่อมตนต่อผู้ใหญ่ (อปจายนมัย) คือการให้ความเคารพ ผู้ใหญ่และผู้มีพระคุณ ๓ ประเภท คือ ผู้มี วัยวุฒิ ได้แก่พ่อแม่ ญาติพี่น้องและผู้สูงอายุ ผู้มี คุณวุฒิ หรือคุณสมบัติ ได้แก่ ครูบาอาจารย์ พระภิกษุสงฆ์ และผู้มี ชาติวุฒิ ได้แก่พระมหากษัตริย์ และเชื้อพระวงศ์ 

๕. บุญสำเร็จได้ด้วยการขวนขวายในกิจการที่ชอบ (เวยยาวัจจมัย) คือ การกระทำสิ่งที่เป็นคุณงามความดี ที่เกิดประโยชน์ต่อคนส่วนรวม โดยเฉพาะทางพระพุทธศาสนา เช่น การชักนำบุคคลให้มาประพฤติปฏิบัติธรรม มีทาน ศีล ภาวนา เป็นต้น ในฝ่ายสัมมาทิฎฐิ 

๖. บุญสำเร็จได้ด้วยการให้ส่วนบุญ (ปัตติทานมัย) คือ การอุทิศส่วนบุญกุศลที่ได้กระทำไว้ ให้แก่สรรพสัตว์ทั้งปวง การบอกให้ผู้อื่นได้ร่วมอนุโมทนาด้วย ทั้งมนุษย์และอมนุษย์ ได้ทราบข่าวการบุญการกุศลที่เราได้กระทำไป 

๗. บุญสำเร็จได้ด้วยการอนุโมทนา (ปัตตานุโมทนามัย) คือ การได้ร่วมอนุโมทนา เช่น กล่าวว่า “สาธุ” เพื่อเป็นการยินดี ยอมรับความดี และขอมีส่วนร่วมในความดีของบุคคลอื่น ถึงแม้ว่าเราไม่มีโอกาสได้กระทำ ก็ขอให้ได้มีโอกาสได้แสดงการรับรู้ด้วยใจปีติยินดีในบุญกุศลนั้น ผลบุญก็จะเกิดแก่บุคคลที่ได้อนุโมทนาบุญนั้นเองด้วย 

๘. บุญสำเร็จได้ด้วยการฟังธรรม (ธัมมัสสวนมัย) คือ การตั้งใจฟังธรรมที่ไม่เคยได้ฟังมาก่อน หรือที่เคยฟังแล้วก็รับฟังเพื่อได้รับความกระจ่างมากขึ้น บรรเทาความสงสัยและทำความเห็นให้ถูกต้องยิ่งขึ้น จนเกิดปัญญาหรือความรู้ก็พยายามนำเอาความรู้และธรรมะนั้นนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์ สู่หนทางเจริญต่อไป 

๙. บุญสำเร็จด้วยการแสดงธรรม (ธัมมเทสนามัย) คือ การแสดงธรรมไม่ว่าจะเป็นรูปของการกระทำ หรือการประพฤติปฏิบัติด้วยกาย วาจา ใจ ในทางที่ชอบ ตามรอยบาทองค์พระศาสดา ให้เป็นตัวอย่างที่ดีแก่บุคคลอื่น หรือการนำธรรมไปขัดเกลากิเลสอุปนิสัยเพื่อเป็นแบบอย่างที่ดีแก่ผู้อื่น ให้เกิดความเลื่อมใสศรัทธา มาประพฤติปฏิบัติธรรมต่อไป 

๑๐. บุญสำเร็จได้ด้วยการทำความเห็นให้ตรง (ทิฏฐชุกัมม์) คือ ความเข้าใจในเรื่อง บาป บุญ คุณ โทษ สิ่งที่เป็นแก่นสารสาระหรือที่ไม่ใช่แก่นสารสาระ ทางเจริญทางเสื่อม สิ่งอันควรประพฤติสิ่งอันควรละเว้น ตลอดจนการกระทำความคิดความเห็นให้เป็นสัมมาทิฏฐิอยู่เสมอ 

บุญกิริยาวัตถุทั้ง ๑๐ ประการนี้ ผู้ใดได้ปฏิบัติอย่างใดอย่างหนึ่งหรือยิ่งมากจนครบ ๑๐ ประการแล้ว ผลบุญย่อมเกิดแก่ผู้ได้กระทำมากตามบุญที่ได้กระทำ ยิ่งได้มีการเตรียมกาย วาจา ใจ ให้สะอาดบริสุทธิ์ ตั้งใจจรดเข้าสู่ศูนย์กลางกาย หยุดในหยุด เข้าไปแล้วก็ยิ่งได้รับบุญมหาศาลตามความละเอียดประณีตที่เข้าถึงยิ่งๆ ขึ้นไ